Recenzja The Thornbirds "All The Same"

 

The Thornbirds to bardzo ciekawy zespół. Zacznijmy od nazwy – pochodzi ona z książki z 1977 roku „The Thorn Birds” napisanej przez Colleen McCullough. To typowa literatura science fiction, cytat z tego dzieła umieszczono na stronie wytwórni Warrior Records (przeczytajcie i spójrzcie na okładkę jeszcze raz):

"There is a legend about a bird which sings just once in its life,more sweetly than any other creature on the face of the earth.
From the moment it leaves the nest it searches for a thorn tree, and does not rest until it has found one.
Then, singing among the savage branches, it impales itself upon the longest, sharpest spine.
And, dying, it rises above its own agony to out-carol the lark and the nightingale.
One superlative song, existence the price.
But the whole world stills to listen and God in His heaven smiles.
For the best is only bought at the price of great pain... or so says the legend."

I jak sam cytat zapowiada, to był zespół jednego albumu wydanego w 2004 roku „All The Same”. W skład grupy wchodzą Russ Parrish (Satchel), który jest tutaj wokalem prowadzącym oraz gitarzystą, perkusista Darren Leader (Stix), na gitarze rytmicznej gra Jeff Duncan (obecny gitarzysta kalifornijskiego zespołu Armored Saints) i wieloletni przyjaciel Russa i Steel Panther, Dean Cameron (który niejednokrotnie pomagał przy kompozycjach zespołu oraz przy filmach związanych z zespołem znajdujących się na serwisie YouTube). Przypomina mi się nawet jeden jedyny post napisany przez Satchela na FB jakies około 2 lata temu, który poleca właśnie utwór Deana.

Album jest podzielony na dwie części. Pierwszą z nich otwiera mocno energetyczny numer tytułowy „All The Same”, trochę w klimatach „Nevermind” Nirvany. Kolejne piosenki są też lżejsze, a mianowicie „Internet Xplorer” oraz „Teenage Tramp” i miałyby sporą szansę zabrzmieć w popularnej stacji radiowej. Możemy do nich też dopisać „Stop Dragging Me Down”. Zresztą one w radio wybrzmiały nie raz, tak samo na kanale MTV w wielu ich programach.

Drugą część zajmują piosenki odrobinę cięższe muzyczne, ale i tekstowo, gdzieniegdzie możemy odnaleźć sporo emocji w nich zawartych, ale opowiedzianych w typowy, męski sposób. Są to wolniejsze numery, z większą muzyczną głębią. Zaskoczeniem są zamykające krążek numery „Hold On To Jane” oraz „Thought You Should Know”, będące balladami.

Album jest bardzo ciekawym zjawiskiem, mocno grungowym, ale na wysokim poziomie. Moim zdaniem warto posłuchać, szczególnie dla wokalu Russa, którego nigdzie nie znajdziecie w takiej ilości jak na tym albumie, a na pewno nie usłyszycie duszy tego człowieka w utworach Steel Panther. Kocham ten zespół całym sercem, ale utwory o seksie pod publikę wpisujące się w pewien wizerunek to nie jest pokazanie siebie… a na „All The Same” macie Russa, takiego jakim jest bez peruki i obcisłych leginsów.

Całość do przesłuchania na Spotify 

https://open.spotify.com/album/2T6r2f7I96TdtMNfCFgcvk?si=VUX1wNNDQne3LBRRrB4sRA

The Thornbirds are an intriguing band. Let's start with their name – it's originating from the 1977 book "The Thorn Birds" by Colleen McCullough, which is classic example of science fiction literature. A quote from this work is included on the Warrior Records label's website (check it out and then take another look at the album cover).

There is a legend about a bird which sings just once in its life,more sweetly than any other creature on the face of the earth.

From the moment it leaves the nest it searches for a thorn tree, and does not rest until it has found one.

Then, singing among the savage branches, it impales itself upon the longest, sharpest spine.

And, dying, it rises above its own agony to out-carol the lark and the nightingale.

One superlative song, existence the price.

But the whole world stills to listen and God in His heaven smiles.

For the best is only bought at the price of great pain... or so says the legend."

The band was a one-off project from 2004 with just one album called "All The Same." The lineup includes Russ Parrish (Satchel), who handles lead vocals and guitars, drummer Darren Leader (Stix), with Jeff Duncan (the current guitarist for California-based band Armored Saint) on the rhythm guitar, and longtime friend of Russ and Steel Panther, Dean Cameron. I even remember that one Facebook comment by Satchel, from around two years ago, specifically recommending Dean's track.

The album is divided into two parts. The first part kicks off with the energetic title track "All The Same," highly inspired by Nirvana's "Nevermind." The remaining songs are a bit softer, namely "Internet Xplorer" and "Teenage Tramp," which could easily be heard on popular radio stations. "Stop Dragging Me Down" could also be added to this list. These tracks have been aired on the radio on numerous occasions and also appeared on MTV in many of their programs.

The second part of the album comprises tracks, that are a bit heavier musically and lyrically, offering a glimpse into male emotions, presented in a straightforward way. These songs are slower, with more musical depth. The closing tracks, "Hold On To Jane" and "Thought You Should Know," are both ballads, an unexpected surprise. The album is an intriguing phenomenon, rooted in grunge, but with a high-quality performance level. 

I wholeheartedly agree with all of the above, especially when it comes to Russ's vocals, that you won't find in such abundance anywhere else; and definitely not in the soulful way he portrays himself in Steel Panther tracks. I love this band to pieces, but the sex-related songs, performed for the public consumption, that fit a certain image aren't indicative of who they truly are... But on "All The Same", you get the real Russ just the way he is, without his wig and tight leggings.

 Agata Katana/tłumaczenie Vicky Morris